Voordat u verder leest willen we duidelijk maken dat we geen bedoelingen hebben om mensen te kwetsen met het publiceren van dit artikel. De reden dat we dit artikel publiceren is om de gewone niet-geleerde Christenen te informeren over aspecten van hun geloof die niet gekend zijn door de meeste Christenen zodat ze een geïnformeerde beslissing kunnen nemen. We begrijpen ook dat het moed en eerlijkheid vergt om je levensopvatting in vraag te durven stellen. Maar weet dat we zulke artikels niet publiceren met slechte bedoelingen. En voordat we er verder op dit onderwerp ingaan, citeren we wat God zegt over de Christenen in Zijn heilige boek:
“Je zult merken dat degenen die het dichtst bij de gelovigen(moslims) onder hen zijn, degenen zijn die zeggen: “Wij zijn christenen.” Want onder hen zijn er monniken en priesters, en die zijn niet arrogant.” (5/82)
Wat is de Bijbel?
Het Nieuwe Testament dat de meeste Christenen tegenwoordig lezen bestaat uit een collectie van 27 boeken. Het is een verzameling van boeken die het leven, de leer en de prediking van Jezus en evenals de oprichting en het begin van de christelijke kerk zou beschrijven. Voordat deze boeken werden vastgelegd als canon (authentieke tekst) van Het Nieuwe Testament, was er veel onenigheid onder de Christenen over welke boeken als authentiek beschouwd moesten worden. Het totale aantal van deze boeken, was aanzienlijk groot. Om een idee te krijgen van de vele verschillende boeken, volstaat het om de recent ontdekte “Nag Hammadi” te googlen. Veel van deze teksten, ook wel apocriefe boeken genoemd, werden als even legitiem beschouwd als de boeken die later werden opgenomen in het Nieuwe Testament. In de eerste eeuwen na Jezus schreven namelijk veel Christenen teksten die gericht waren op het verkondigen van het geloof en het onderwijzen van het volk.
Echter, met de groei van het christendom en de verspreiding van het geloof werd het steeds belangrijker om vast te stellen welke boeken authentiek waren en welke niet. In de late 2e eeuw en de 3e eeuw namen verschillende kerken en bisschoppen het initiatief om de canon vast te stellen. Hierbij werd er gekeken naar de oorspronkelijke bronnen, de authenticiteit van de auteurs en de algemene acceptatie door de christelijke gemeenschap.
Het resultaat was de canon van het Nieuwe Testament zoals we die nu kennen. Deze canon werd in de 4e eeuw formeel vastgelegd tijdens het Concilie van Hippo en het Concilie van Carthago. Hoewel deze beslissing over het algemeen werd geaccepteerd, waren er nog steeds kerken die zich verzetten tegen de canon. Bijvoorbeeld, de Syrische en Arabische kerken die hadden hun eigen versie van de canon, die enkele boeken bevatte die niet in de westelijke canon werden opgenomen. In het kort samengevat was de vaststelling van het Nieuwe Testament een proces van jaren van onenigheid en debat onder de christelijke gemeenschap. Echter, toch bleven sommige kerken en gelovigen het oneens met deze beslissing.
Kritiekpunten op Het Nieuwe Testament
In het Nieuwe Testament lezen we wat Jezus predikte aan zijn publiek:
“… Ging Jezus naar Galilea, en verkondigde hij God’s Evangelie” bron: Marcus 1:14
“Hij trok rond in heel Galilea; hij gaf er onderricht in de synagogen, verkondigde het Evangelie…” bron: Matteüs 4:23
“… hij heeft mij gezalfd het Evangelie te verkondigen.” bron: Lucas 4:18
“hij zei tegen hen: ‘Trek heel de wereld rond en verkondig het Evangelie aan ieder schepsel.'” bron: Marcus 16:15
Het is dus duidelijk dat Jezus het Evangelie verkondigde volgens het Nieuwe Testament. Dit brengt ons op het volgende punt.
In het Nieuwe Testament hebben 4 boeken het over Jezus. De titels van deze boeken zijn: “Het Evangelie volgens Marcus”, “Het Evangelie volgens Lucas”, “Het Evangelie volgens Johannes” en “Het Evangelie volgens Matteüs”. Marcus, Lucas, Johannes en Matteüs worden beschouwd door Christenen beschouwd als de apostelen van Jezus. Nu zou u u misschien afvragen waarom er telkens “volgens” bij deze titels van het Nieuwe Testament staat. Dat is een goede vraag. Laten we eerst een voorbeeld geven om u te doen begrijpen wat deze titels suggereren; Stel je voor dat je een brief van de burgemeester ontvangt in je brievenbus. Je leest de brief en van onder zie je de naam en handtekening van de burgemeester staan. Stel je nu een gelijkaardige situatie voor met 3 brieven maar i.p.v. de naam en handtekening van de burgemeester, staat er op elk van de brieven respectievelijk: “Brief van de burgemeester volgens Dries”, “Brief van de burgemeester volgens Mark” en “Brief van de burgemeester volgens Sam”. Je leest elk van de 3 brieven en ziet overeenkomsten maar ziet ook veel verschillen. De geloofwaardigheid bij deze 2 situaties is verschillend. In het 1e geval zou je weinig redenen hebben om te twijfelen over de authenticiteit ervan maar bij het 2e geval doen de titels van de brieven je twijfelen. Omdat er telkens “volgens” bij de brieven staat, wordt er altijd naar een derde persoon gerefereerd op wie je moet vertrouwen dat zijn perspectief, geheugen en interpretatie correct is. Daarnaast moet je ook nog onderzoeken wie Dries, Mark en Sam in werkelijkheid zijn en of ze getuige zijn geweest van de werkelijke brief van de burgemeester. Maar aangezien je nu 3 brieven hebt gekregen met verschillen erin ga je ervan uit dat deze slechts pogingen zijn om vast te leggen wat de echte brief van de burgemeester nu werkelijk is maar het zijn niet de echte brieven van de burgemeester zelf. Deze situatie is vergelijkbaar met het Evangelie maar iets extremer. We hebben hierboven duidelijk gemaakt dat Jezus het Evangelie verkondigde. Maar dit Evangelie is niet volledig in zijn geheel bewaard gebleven dus daarom dat deze 4 Evangeliën werden geproduceerd met de namen “Volgens” erbij. Dit duidt erop dat de 4 Evangeliën slechts pogingen tot reconstructie zijn van 4 verschillende auteurs om te schetsen wat het werkelijke Evangelie van Jezus zou zijn dat hij verkondigde.
De auteurs
Laten we verder gaan met de voorbeeld van de 4 Evangeliën. De eerder vernoemde 4 titels zijn nergens terug te vinden in de oude manuscripten. De 4 titels werden pas in de 2e eeuw toegevoegd door de Christelijke kerk. Het grote probleem is echter dat tegenwoordig niemand kan zeggen dat de “apostelen” Marcus, Lucas, Johannes en Matteüs werkelijk de auteurs waren van deze boeken. In feite, de meerderheid van de geleerden en historici van tegenwoordig beweren dat de auteurs van deze boeken allemaal anoniem zijn. Als u begrijpt dat getuigenis de belangrijkste bron van informatie is, zal u ook begrijpen waarom dit een grote probleem is. Als we niet weten wie de exacte auteurs zijn van de Bijbel, hoe kunt u dan vertrouwen op de geschriften van die auteurs? Voor hetzelfde geldt dat ze een slecht geheugen hadden ,leugenaars waren of slechte bedoelingen hadden. Een ander punt waar je ook nog eens rekening mee moet houden is dat al deze “Evangeliën” minstens 50 jaar na C. werden geschreven volgens de meerderheid van de geleerden wat voor nog meer vraagtekens zorgt.
De tegenstrijdigheden in de 4 Evangeliën.
Als alle 4 Evangeliën “het woord van God” of geïnspireerd door God” zouden zijn, zouden ze allemaal moeten overeenkomen met elkaar. Aangezien God alwetend is en we geen fouten aan Hem kunnen toeschrijven, zouden tegenstrijdigheden in een tekst bewijzen dat deze niet van God zijn. Echter, er zijn openlijke tegenstrijdigheden tussen de 4 Evangeliën over bepaalde gebeurtenissen, aantallen en overleveringen. Hieronder volgen een paar voorbeelden om u een idee te geven:
– De stamboom van Jezus is verschillend tussen de Evangeliën volgens Lucas en Matteüs. Lucas zegt bijvoorbeeld dat de vader van Jozef, Eli is terwijl het het Jacob is volgens Matteüs. Er is ook een groot verschil tussen het aantal generaties tussen Jozef en David volgens de 2 Evangeliën. Matteüs noemt 27 namen tussen Jozef en David terwijl Lucas er maar liefst 42 noemt met bijna geen overeenkomsten van namen tussen de 2 Evangeliën. Bronnen voor verificatie: Lucas 3:23-28, Matteüs: 1:1-17.
– Verschillende beschrijvingen van de doop van Jezus: Johannes 1:32-34 beschrijft Johannes de Doper als de enige die Jezus doopt terwijl Marcus 1:9-11, Matteüs 3:13-17 en Lucas 3:21-22 beschrijven dat ook de Heilige Geest betrokken was bij de doop.
-Keuze van de discipelen: Matteüs 10:1-4 beschrijft hoe Jezus de twaalf discipelen kiest, terwijl Lucas 10:1 beschrijft hoe Jezus 72 discipelen uitzendt.
-Verschillende tijdstippen voor de “kruisiging” van Jezus: Marcus 15:25 geeft aan dat de kruisiging plaatsvond om 9 uur ‘s morgens, terwijl Johannes 19:14 zegt dat het rond het middaguur was.
-Bekering van de dief: Lucas 23:39-43 beschrijft hoe een dief bekeerd werd en met Jezus in het paradijs ging, terwijl Matteüs 27:44 en Marcus 15:32 beschrijven hoe beide dieven hem uitlachten.
-Reactie van het publiek bij de “kruisiging”: Matteüs 27:39-44 beschrijft hoe het publiek Jezus uitlachte en hem bespotte, terwijl Lucas 23:35-43 beschrijft hoe ze begonnen te berouwen en hem verdedigden.
– Verschijning van Jezus na de “opstanding”: Marcus 16:9-20 beschrijft hoe Jezus verschijnt aan Maria Magdalena, Maria, moeder van Jakobus en andere vrouwen, terwijl Johannes 20:14-17 beschrijft hoe hij verschijnt aan Maria Magdalena alleen.
-Tempelreiniging: Johannes 2:13-22 beschrijft hoe Jezus de tempel reinigt aan het begin van zijn openbare ministerie, terwijl Matteüs 21:12-13 en Marcus 11:15-19 beschrijven hoe hij dit doet aan het einde van zijn openbare ministerie.
-Genezing van de beroerte-slachtoffer: Marcus 2:1-12 beschrijft hoe 4 mannen het slachtoffer door het dak dragen om Jezus te bereiken, terwijl Lucas 5:17-26 beschrijft hoe het slachtoffer alleen is.
– Geboorteplaats van Jezus: Matteüs 2:1 beschrijft hoe de Wijzen uit het Oosten naar Bethlehem komen om Jezus te vinden, terwijl Lucas 2:4 beschrijft hoe Maria en Jozef naar Bethlehem gaan voor de volkstelling.
Dit zijn enkele van de vele verschillen tussen de vier Evangeliën.
De verschillende versies van het Nieuwe Testament.
Het is duidelijk dat er tegenstrijdigheden zijn tussen de 4 Evangeliën maar wist u ook dat er vele verschillende versies bestaan van het Nieuwe Testament? De Bijbel is een boek met vele versies die vele updates ondergaan heeft. Zo zijn er tegenwoordig versies die niet met elkaar overeenkomen over wat er in een bepaalde Evangelie zou moeten staan. Als je bijvoorbeeld 2 populaire bijbelversies, de King James Version en de Revised Standard Version met elkaar zou vergelijken zou je echt opmerkelijke verschillen zien. Laten we een belangrijk voorbeeld geven. Christenen citeren vaak 1 Johannes 5:7 vanuit de King James Version als bewijs om hun geloof in de drie-eenheid te verantwoorden:
“Want drie zijn er die getuigen in de hemel, de Vader, het Woord en de Heilige Geest: en deze drie zijn één.” bron 1 Johannes 5:7
Maar diezelfde tekst staat niet in de Revised Standard Version , die door 32 Christelijke geleerden van de hoogste eminentie werd samengesteld, gesteund door 50 verschillende Christelijke samenwerkende denominaties. Dit komt omdat zij zeggen dat dat een invoeging was. Dit staat er in de Revised Standard Version:
“En de Geest is de getuige, omdat de Geest de waarheid is.” bron: 1 Johannes 5:7
De verschillen tussen de versies worden duidelijk gemaakt door Bruce Metzger, een bekende Christelijke bijbelwetenschapper die tot en met zijn dood een Christen bleef:
” Van de ongeveer 5000 Griekse manuscripten van het gehele of een deel van het Nieuwe Testament die tegenwoordig bekend zijn, zijn er geen 2 die het in alle bijzonderheden exact met elkaar eens zijn. Geconfronteerd met een massa aan tegenstrijdige lezingen, moeten redacteuren beslissen welke varianten het verdienen om in de tekst te worden opgenomen en welke moeten worden verbannen. Hoewel het in eerste instantie misschien een hopeloze taak lijkt te midden van zoveel duizenden verschillende lezingen om die uit te zoeken welke als origineel moeten worden beschouwd, hebben tekstwetenschappers bepaalde algemeen erkende beoordelingscriteria ontwikkeld. Deze overwegingen zijn, zoals zal blijken, afhankelijk van waarschijnlijkheden. Het bereik en de complexiteit van tekstuele gegevens zijn zo groot dat geen netjes geordende of mechanische bedachte set van regels met wiskundige precisie kan worden toegepast. Elke variante lezing moet op zichzelf worden beschouwd en niet alleen worden beoordeeld op basis van een vuistregel.” Bron: Bruce Metzger: A textual commentary on the Greek New Testament, 2nd edition, p. 11 van de introductie.
M.a.w. de Christelijke geleerden kiezen uit duizenden variante lezingen op basis van waarschijnlijkheden. Ze kunnen dus niet met zekerheid zeggen welke van deze nu echt onderdeel zouden moeten maken van Het Nieuwe Testament, wat voor grote vraagtekens zorgt.
Wat zegt de Koran over de Bijbel?
God zegt in de Koran dat Hij openbaringen heeft gestuurd naar Zijn profeten dus ook aan Jezus, die als een profeet wordt gezien in de Islam. Het is wel opvallend dat God nooit de woorden “Bijbel” en “Nieuwe Testament” gebruikt in de Koran. Hij vermeld de openbaring aan Jezus als volgt:
“Daarna deden Wij Onze Boodschappers in hun voetsporen treden. En Wij stuurden Isa, de zoon van Maryam, en gaven hem de Indjiel… “(57/27)
God zegt dus dat Hij de “Indjiel” openbaarde aan Isa (Jezus). Maar er is niets in de Islam dat ons vertelt of de Indjiel neer werd geschreven in de tijd van Jezus of wie het heeft geschreven, bewaard en verspreid. Deze zaken kunnen wij niet met zekerheid zeggen. Maar het is een verplichting voor iedere moslim om te geloven dat God de Indjiel heeft geopenbaard aan Jezus en dat alles wat Jezus aan de mensen leerde van God kwam aangezien dit duidelijk inde Koran staat. Wij geloven echter dat de Indjiel niet bewaard is gebleven in volledige vorm maar wel in restanten inhoudelijk terug te vinden is in het Nieuwe Testament. Wij gebruiken de Koran als criteria om te beslissen welke bepaalde zaken in Het Nieuwe Testament waar zijn. Zo zijn er bijvoorbeeld sommige verzen in de Koran en het Nieuwe Testament die inhoudelijk gelijk zijn en met elkaar overeenstemmen. Hieronder drie voorbeelden:
-Allah zegt in de Koran 5/72 dat Jezus tegen de kinderen van Israël zei dat de God van zowel Jezus als die van hun 1 Heer is, de Bijbel zegt inhoudelijk hetzelfde in Marcus 12:29.
Conclusie
We hebben getracht om u in het kort uit te leggen wat de Bijbel is en wat de moslims geloven over de Bijbel. Op basis van alle gegevens boven is het duidelijk dat Het Nieuwe Testament delen bevat die inhoudelijk geïnspireerd zijn door God maar ook teksten die door mensen zelf werden geschreven. We kunnen niet met zekerheid zeggen hoeveel % van de Bijbel inhoudelijk waar is.
“Wij hebben aan jou (o Profeet) dit Boek met de waarheid geopenbaard, als een bevestiging van de voorgaande Schriften en een opperste autoriteit daarover. Oordeel dus tussen hen op basis van wat Allah heeft geopenbaard en volg hun verlangens niet i.p.v. de waarheid die tot jou is gekomen.”5/48