Het Exodus verhaal, dat zowel in de Bijbel als in de Koran wordt verteld, is één van de bekendste verhalen in beide religies. Het beschrijft de uittocht van de Israëlieten uit Egypte nadat ze voor een lange periode als slaven hadden geleefd en door de farao’s onderdrukt werden. Hoewel er bij het vertellen van de Exodus gelijkenissen zijn tussen de 2 boeken, is er één belangrijk verschil tussen de 2: De hoeveelheid van het aantal Israëlieten die daaraan deelnamen.
De Bijbel en de Koran
De Bijbel vertelt het volgende over hun aantal:
“De Israëlieten trokken van Rameses naar Sukkoth; hun aantal bedroeg ongeveer zeshonderdduizend, vrouwen en kinderen niet meegerekend.” bron: Exodus 12:37
De Bijbel beweert dat er 600.000 Israëlieten deelnamen aan de Exodus, uitgezonderd kinderen en vrouwen. Als we de vrouwen en kinderen zouden meetellen, zou een schatting van meer dan een miljoen Israëlieten realistisch zijn. Dit gegeven is echter problematisch in het licht van andere informatie dat door de Bijbel wordt gegeven:
“In Egypte waren 2 vrouwen die de Hebreeuwse vrouwen hielpen als hun kind geboren werd. Ze heetten Sifra en Pua. De farao had hen bevolen: “Als jullie de Hebreeuwse vrouwen helpen als hun kind wordt geboren, moet je opletten of het kind een jongetje of een meisje is. De jongetjes moet je doden maar de meisjes mogen blijven leven.”” bron: 1 exodus 15-16
De aanstelling van twee vrouwen zou enkel logisch zijn als er maar een klein groep mensen waren die ze in het oog moesten houden. Echter bij een bevolking van miljoenen is dit niet haalbaar. Verder vertelt de Bijbel nog:
“Maar ik zal hen niet in één jaar verdrijven, anders zou het land verwilderen en zouden de wilde dieren jullie te veel worden. Ik zal het geleidelijk doen, totdat jullie met genoeg zijn om het land in bezit te kunnen nemen.” bron: exodus 23:29-30
Merk op dat de reden voor weigering van de toegang van de Israëlieten tot het land, het aantal wilde dieren was dat te veel zou zijn voor hun. Dit toont aan dat hun aantal klein moest geweest zijn aangezien miljoenen mensen niet zouden moeten vrezen voor wilde dieren. Ook is het ondenkbaar dat een leger van zo een groot aantal niet genoeg zou zijn om het land in te nemen. Er is dus een probleem met het aantal dat de Bijbel geeft. De Koran verbetert deze fout met volgende verzen:
“En Wij openbaarden aan Mozes: “Neem Mijn dienaren mee in de nacht, waarlijk, jullie zullen achtervolgd worden.” Toen stuurde farao aankondigers naar verschillende steden en zei: “dit is maar een klein groep mensen.”” bron: 26/52-54
De Koran spreekt dus duidelijk van een klein groep mensen en verbetert zo de tegenstrijdigheid in de Bijbel. De enige bron van informatie over de exodus in de 7e eeuw waren Christelijke en Joodse teksten. Iemand die dus die teksten kopieerde, zou ook de fouten in de details gekopieerd hebben i.p.v te verbeteren.